terug van de salkantaytrip

hallo allemaal, echt leuk om jullie reacties te lezen, we missen jullie, maar we komen nog lang niet terug, hehe..

Zo nu een dag terug van de 5 daagse tocht naar machupicchu, die echt geweldig gaaf en mooi was, lopen door de bergen, jungle, lekker slapen op 4000 meter hoogte tussen de besneeuwde bergtoppen, hartstikke mooi uitzicht. Alleen wel koud -4 graden, maar dat was wel te doen in ons tentje.
We waren met 10 mensen vertrokken bijna allemaal van onze spaanse school. plus een gids 2 koks, 2 horsmen en 5 ezels om onze spullen, tenten, eten, en kookgerij te dragen.
En ook nog een ezel om op te zitten als het te zwaar wordt om te lopen.. (voor de vrouwen) toen we halverwege de eerste dag waren, kwam ian, onze lopende amerikaanse vriend (http://www.ianwalk.com), ons nog vergezellen. dus waren we met z´n elven,
de eerste en tweede dag waren het zwaarst, 8 uur per dag lopen en dan bedoel ik niet gewoon lopen echt klimmen.. vertrokken van af 2600 meter om vervolgens op 4000 meter onze tent optezetten, lekker eten in de eettent, en daarna lekker naar het gitaar getokkel van ian luisteren, en meezingen met de liedjes van bob dylan, en otis redding, om ons warm te houden...

de volgende dag om 6 uur gewekt worden met een kop cocathee, en daana een lekker pannekoeken ontbijt, om half 8 begonnen we weer te lopen. Eerst een stuk omlaag om daarna na een loodzware klim op het hoogtstepunt van onze trip aan te komen: 4600 meter, echt kicken om dat te bekijken en om daar te staan tussen al de besneeuwde bergtoppen.. (veel fotos gemaakt) daarna afgedaald naar 3200 meter langs rivieren en door de jungle om daar ons kamp weer op te zetten..
Volgende dag weer iets van 6 uur gelopen, en daarna nog 1 uur een levensgevaarlijke autotocht gemaakt in de achterbak van een truck met nog zo´n 30 anderen langs de kliffen en dalen gescheurd. met een chaufeur die wel zeker 14 jaar leek. -------------------------------------- zo we gaan nu naar school vanavond gaan we meer schrijven, en de fotos eropzetten

............................................
Hola weer: deel 2
Na onze laundry te hebben weggebracht voor wel 2 hele sol (is 2 kwartjes) naar school gegaan, bleken we geen les te hebben vanwege een dubbelboeking!
Nu nemen we morgen 4 uur les.
Maar goed het vervolg were you´ve all been waiting for------>

De Truckrit dus, zoals Nick idd al schreef echt super PELIGROSO! oftewel gevaarlijk, de truck past dan ook maar nét op de weg (lees: losse keien, zand en kiezels). Ik was veel te gaar van al dat lopen, dus ik zat op enkele backpacks en heb gelukkig niet veel gezien van de afschuwelijke afgronden... Ik blijk hier toch regelmatig wel last te hebben van hoogtevrees . De truck schommelde vreselijk en bij een haarspeldbocht reden we bijna recht het ravijn in (nee, dit is geen sterk verhaal). veel mensen raakten hier in paniek en vluchtten de truck uit. Sommigen wilden niet meer terug in de truck en gingen liever nog 2 uur lopen naar de campside (ja, ook mannen). Aangezien we er al 3 dagen lopen op hadden zitten stapten wij weer in de truck, was ook niet echt veel keus.. Door de ´rustgevende´ truckrit vergaten we trouwens wel eens naar de prachtige natuur te kijken. Bananenbomen, jungle, rivieren, rotsen, vogels enz. alles kwam voorbij.
Na nog enkele net-niet-in-het-ravijn ervaringen en stukken op een brug die enkel bestaat uit losse boomstammetjes hadden we de bestemming Santa Theresa gehaald! Hier konden we na een uurtje in de natuurlijke hotsprings in het donker (hier in Peru is het al om 18.00u donker). Joepie na 3 dagen eindelijk weer in ´bad´ (ps: Anja nog erg bedankt voor de wasdoekjes!).
De tocht na de hotsprings verliep in een minibusje en voor de 2e keer deze dag weer een spookrit! Ook deze chauffeur reed bij de haarspeldbocht bijna het ravijn in! Weer over zo´n zand-kiezel weg, stijl naar beneden en steeds langs afgronden, zonder vangreel en lantaarnpalen! Deze chauffeur dacht echter dat hij de bocht wel met 2 wielen OP de weg en 2 wielen over de cliff kon nemen! Niet dus! Wij er allemaal snel uit en de chauffeur kreeg niet echt te meest lieftallige woorden naar zijn hoofd geslingerd.....
Maar 10 minuutjes later, waarbij we toch maar weer in het kraakbusje zijn gestapt, zaten we dan eindelijk in de heeeeerlijke hotsprings! zalig!
Na eindelijke een warme nachtrust te hebben gehad (de 1e dagen vroor het) stonden we weer voor de volgende Survival! Zie foto´s, need I say more...
Over een kolkende rivier dmv een prehistorische flying fox (kabelbaan). 2 personen en bagage. Eenmaal de overkant te hebben gehaald, stond daar weer een gezellige truck te wachten.... Na een kort ritje (tour a la gisteren) kwamen we aan in hydro-electrica. Een stopje net aan de voet van Machupicchu. Hier kregen we onze laatste lunch gemaakt door onze 2 koks, die de hele tocht dus ook mee LOPEN! Nog een een applausje voor de koks, die ondanks alle primitieve omstandigheden geweldig hebben gekookt! Zo kregen we ´s ochtends naast broodjes ook pannekoeken en taart en s´middags een 3 gangen menu!
Na de laatste lunch was het slechts nog 3 uurtjes lopen over de treinrails naar Aguas Calientes, het laatste dorp voor de Machu Picchu. piece of cake natuurlijk.
Hier verbleven in een mooi hostel MET douche! ´s avonds ondanks alle vermoeienis toch met onze club van 11 uit geweest naar de lokale karaokebar (huiskamer), waarbij Ian en Nick erg mooi hebben gezongen..

Dag 5 om 05.00u in de morgen: Tijd voor MACHUPICCHU! dit keer niet naar boven lopen, maar lekker met een luxe bus.
MachuPicchu was, hoe kan het ook anders, prachtig! We kwamen aan toen de Inkastad nog helemaal gehuld was in de wolken. Langzaam aan kwam er steeds meer stad te voorschijn totdat uiteindelijk de zon heerlijk scheen (waaraan ik nu nog een ´bril´gezicht heb overgehouden..) en alles te zien was. Van 06.00 tot 08.00u hebben we een guidetour gehad en daarna hebben we de Inkastad zelf verkend. De gids (zie foto) vind ik zelf wel een typisch Inkahoofd hebben.
We zijn hier zo´n 6 uur gebleven en daarna weer lekker met de bus terug naar het dorp.
Kortom de 5 dagen waren top!

Jullie zullen nu wel gaar zijn van het lezen, dus gaan wij hier even een welverdiende massage boeken!

dikke kus en hasta luego! de hikers